Leiderschapsdossier:

Misschien zeg je het niet hardop.

Maar je denkt het soms wel.

Weer die afspraak die niet wordt nagekomen. Weer een medewerker die met een probleem bij je binnenloopt. Weer een conflict waarin jij uiteindelijk moet bemiddelen. Weer een besluit dat blijft liggen totdat jij ervoor zorgt dat er beweging komt.

Het lijken allemaal verschillende situaties en dus probeer je ze ook afzonderlijk op te lossen. Je voert een gesprek, maakt nieuwe afspraken, spreekt iemand aan, geeft meer ruimte of probeert juist duidelijker te zijn.

Tot hetzelfde soort gedoe een paar weken later opnieuw voor je staat.

Dan wordt een andere vraag interessant. Misschien gaat het namelijk niet alleen om wat medewerkers wel of niet doen. Misschien is er ook een patroon ontstaan in de manier waarop jij daarop reageert.

Want wat gebeurt er wanneer anderen geen beslissing nemen? Wat doe jij wanneer iemand verantwoordelijkheid bij je neerlegt? Hoe reageer je wanneer een situatie dreigt vast te lopen? En wat gebeurt er wanneer jij vermoedt dat iets niet goed komt als je niet ingrijpt?

Juist betrokken en verantwoordelijke leidinggevenden kunnen ongemerkt steeds meer naar zich toe trekken. Niet omdat ze anderen geen verantwoordelijkheid willen geven, maar omdat oplossen, helpen en ingrijpen vaak sneller en veiliger voelt.

Tot je ontdekt dat jij degene bent bij wie uiteindelijk alles terechtkomt.

In dit Leiderschapsdossier onderzoek ik daarom niet hoe je jouw team zover krijgt dat het eindelijk verandert. Ik draai de vraag om.

Wat doe jij als leidinggevende waardoor hetzelfde gedoe misschien kan blijven bestaan?

Niet om de schuld bij jou neer te leggen, maar omdat daar mogelijk precies de invloed zit die je tot nu toe over het hoofd hebt gezien.