Ik ben mijn loopbaan begonnen in het onderwijs en heb daar
vrijwel mijn hele professionele leven doorgebracht.

Als leraar, als leidinggevende, en als mens binnen een systeem
dat veel vraagt van de mensen die het dragen.

Ik ken het werk van binnenuit.

De lange dagen.
De voortdurende verantwoordelijkheid.
Het schakelen tussen beleid en praktijk, tussen mensen en systemen,
tussen wat moet en wat klopt.

Ik heb gezien wat goed leiderschap kan doen.

Voor teams.
Voor leerlingen.
Voor de kwaliteit van onderwijs.

En ik heb ook gezien wat er gebeurt wanneer leiders te lang blijven
doorgaan zonder fundament.

In 2017 kwam ik zelf tot stilstand.

Niet omdat ik mijn werk niet aankon, maar omdat ik te lang had geleefd
vanuit plicht en verantwoordelijkheid, zonder aandacht voor mijn eigen grenzen

en drijfveren.

Dat moment dwong me tot een andere vraag.
Niet hoe ik het vol kon houden, maar hoe leiderschap anders kan worden

vormgegeven.

Niet efficiënter.
Maar zuiverder.

Wat mij sindsdien drijft, is niet het verbeteren van agenda’s of het

optimaliseren van werkweken.

Het is het herstellen van leiderschap dat gedragen wordt van binnenuit.

Ik zie te veel goede leidinggevenden uitvallen of vertrekken uit het onderwijs.

Niet omdat ze ongeschikt zijn, maar omdat niemand hen leert hoe ze zichzelf

dragen in deze rol.

Dat is geen individueel falen.
Dat is een systemisch tekort.

Met De Onderwijskapitein werk ik met leidinggevenden in het po en vo die

hun leiderschap niet willen volhouden, maar willen verankeren.

Meer rust.
Meer helderheid.

Niet door minder verantwoordelijkheid te nemen, maar door

verantwoordelijkheid op een volwassen manier te dragen.

Zodat leiderschap niet ten koste gaat van het leven eromheen.

En kwaliteit behouden blijft, juist daar waar het ertoe doet.