Je weet dit al. Maar je leeft er nog niet naar
kennisbank > drijfveren en kernwaarden > je weet dit al maar je leeft er nog niet naar
Er is een verschil tussen weten en leven dat veel groter is dan de meeste leidinggevenden zichzelf toestaan te erkennen, omdat het ongemakkelijk is om onder ogen te zien dat je vaak al langer weet wat er niet klopt in je werkweek, in je keuzes en in hoe je je rol invult, terwijl je tegelijkertijd blijft doen wat je al deed.
Niet omdat je het niet begrijpt.
Maar omdat je het niet onderbreekt.
Liever luisteren of kijken?
Jij kiest hoe je deze inzichten tot je neemt.
🎙️ Podcast – beluister dit blog onderweg of tijdens een rustig moment, zodat je geen seconde verliest maar wel vooruitgang boekt.
🎥 Video – bekijk de kernpunten in een korte, krachtige video en ontdek hoe je direct verschil maakt in je leiderschap.
vervolg van het blog
Weten is niet hetzelfde als kiezen
Je weet dat je werkweek niet klopt.
Je weet dat je over je grenzen gaat.
Je weet dat je verantwoordelijkheid draagt die eigenlijk niet meer van jou is.
En toch verandert er niets.
Niet structureel.
Niet duurzaam.
Niet op een manier die zichtbaar maakt dat je daadwerkelijk iets anders bent gaan doen.
En dat is geen gebrek aan inzicht.
Dat is een gebrek aan positie.
Inzicht geeft richting, maar verandert niets
Veel leidinggevenden blijven hangen in het idee dat inzicht uiteindelijk vanzelf leidt tot ander gedrag, alsof het zien van wat er niet klopt voldoende is om het ook daadwerkelijk anders te gaan doen, terwijl de praktijk laat zien dat inzicht vooral bevestigt wat je al wist, maar zelden doorbreekt wat je blijft doen.
Je kunt haarfijn uitleggen wat er niet klopt.
Je kunt benoemen waar je over je grens gaat.
Je kunt analyseren waarom je werkweek zich vormt zoals hij zich vormt.
En toch ziet je agenda er volgende week precies hetzelfde uit.
Niet omdat je het niet scherp hebt.
Maar omdat inzicht je gedrag niet stuurt op het moment dat het ertoe doet.
Je blijft doen wat je accepteert
Je werkweek is geen gevolg van toeval.
Hij is een optelsom van wat je blijft toestaan.
Van wat je niet begrenst.
Van waar je geen beslissing neemt.
En dat betekent dat alles wat je laat gebeuren, onderdeel wordt van je realiteit, ongeacht of het klopt met wat je belangrijk vindt.
Je agenda liegt niet.
Hij laat zien wat jij accepteert.
Zelfmisleiding houdt het patroon in stand
Wat dit proces complex maakt, is dat je jezelf continu kunt blijven uitleggen waarom het logisch is dat je doet wat je doet, omdat de context het rechtvaardigt, de druk hoog is en de verantwoordelijkheid zwaar voelt, waardoor je gedrag verdedigbaar blijft, zelfs als je ergens al weet dat het niet klopt.
Je zegt dat het tijdelijk is.
Dat het nu even zo moet.
Dat het straks anders wordt.
En precies daar houd je het in stand.
Niet omdat je het niet ziet.
Maar omdat je het blijft verklaren.
Je voelt het al langer, maar je handelt niet
Als je eerlijk bent, weet je dat dit geen nieuw inzicht is.
Je voelt al langer dat je werkweek niet klopt.
Dat je keuzes maakt die niet passen bij hoe je wilt leiden.
Dat je structureel over je eigen grenzen heen beweegt.
En toch stel je het moment waarop je daar iets mee doet steeds opnieuw uit.
Niet omdat je het niet kunt.
Maar omdat je blijft wachten.
Je verliest jezelf niet in één moment
Je raakt jezelf niet kwijt in één grote beslissing.
Je raakt jezelf kwijt in alles wat je blijft toestaan terwijl je weet dat het eigenlijk niet meer klopt.
In kleine verschuivingen.
In keuzes die logisch voelen.
In situaties die je laat voortbestaan.
En juist omdat die momenten klein zijn, blijven ze onzichtbaar.
Totdat je merkt dat je werkweek niet meer aansluit bij wie je bent.
Leiderschap begint waar je stopt met verklaren
Er komt een punt waarop je moet stoppen met uitleggen waarom iets logisch is, en moet beginnen met erkennen dat het niet klopt, ongeacht hoe verdedigbaar het voelt, omdat leiderschap niet zichtbaar wordt in hoe goed je kunt verklaren wat er gebeurt, maar in wat je besluit te begrenzen wanneer het schuurt.
Niet: begrijpen
Maar: begrenzen
Dit is het moment waarop positie ontstaat
En precies daar ontstaat positie.
Niet in grote woorden.
Niet in intenties.
Maar in wat je niet langer accepteert.
In wat je stopt.
In wat je anders gaat doen, ook als dat spanning oplevert.
Want zolang je blijft doen wat je altijd deed, blijft alles zoals het is.
Niet omdat het moet.
Maar omdat jij het laat gebeuren.
Als je dit leest en merkt dat je dit al langer weet, dan weet je waarschijnlijk ook dat dit niet gaat veranderen door er alleen anders naar te kijken, omdat dit precies de laag is waarin je jezelf blijft herhalen zolang je niets onderbreekt.
En dat is het punt waarop veel leidinggevenden vastlopen.
Niet omdat ze het niet zien.
Maar omdat ze het niet doorbreken.
Daar begint het werk waar je dit niet alleen oplost.
Daar begint het werk van The Premium Leadership Code.
Als je dit wilt teruglezen vanaf het begin, dan zie je dat dit niet begon bij een gebrek aan inzicht, maar bij wat je bleef toestaan, verklaren en uitstellen.
👉 Begin hier: Je weet wat belangrijk is, maar je handelt er niet naar
verder lezen binnen dit thema
Dit artikel staat niet op zichzelf.
Het maakt deel uit van een reeks over drijfveren en kernwaarden, waarin niet zozeer wordt gekeken naar wat een leidinggevende doet, maar naar wat hem of haar van binnenuit stuurt en daarmee richting geeft aan keuzes, gedrag en de manier waarop verantwoordelijkheid wordt gedragen.
Drijfveren en kernwaarden worden vaak benoemd als iets abstracts, iets wat richting geeft op papier of in gesprekken, terwijl juist deze laag zichtbaar wordt op de momenten waarop het schuurt, wanneer er spanning ontstaat en wanneer keuzes iets kosten.
Wat je belangrijk vindt, wordt pas zichtbaar wanneer het iets begrenst.
En precies daar wordt ook duidelijk of je leeft naar wat je zegt belangrijk te vinden, of dat je jezelf onderweg bent gaan aanpassen aan wat er van je gevraagd wordt.
Wat niet wordt begrensd, verliest betekenis.
En wat zijn betekenis verliest, stuurt ongemerkt nog wel je gedrag, maar niet meer vanuit keuze.
De artikelen hieronder verkennen diezelfde laag, telkens vanuit een andere invalshoek:
👉 Je weet precies wat belangrijk is, maar je handelt er niet naar
👉 Waarom inzicht je gedrag niet verandert
👉 Wanneer je jezelf begint te overtuigen dat het “nu even moet”
👉 Hoe je jezelf langzaam verliest zonder het te merken
👉 Je voelt het al langer, maar je stelt het uit
Samen vormen deze artikelen een reeks die zichtbaar maakt dat drijfveren en kernwaarden geen overtuigingen zijn die je bezit, maar een standaard die alleen betekenis krijgt wanneer je er daadwerkelijk naar leeft.
voor wie dit bedoeld is
Deze artikelen zijn geschreven voor leidinggevenden in het onderwijs die merken dat hun werk niet alleen vraagt om besluiten en interventies, maar ook om reflectie.
Voor leidinggevenden die willen begrijpen wat hun keuzes, hun tijd en hun reacties zichtbaar maken in de organisaties waarin zij werken..
De artikelen vormen samen een verkenning van leiderschap
in het onderwijs.
Je kunt beginnen bij het thema dat op dit moment het meest raakt aan jouw werk als leidinggevende, en van daaruit verder lezen waar de vragen zich verdiepen.
Ontvang mijn inzichten over leiderschap, drijfveren en kernwaarden, verantwoordelijkheid en tijd in je inbox.
Geen marketing. Wel verdieping.
René Rensen I De Onderwijskapitein
" Veel leidinggevenden blijven hangen in het idee dat inzicht uiteindelijk vanzelf leidt tot ander gedrag, alsof het zien van wat er niet klopt voldoende is om het ook daadwerkelijk anders te gaan doen, terwijl de praktijk laat zien dat inzicht vooral bevestigt wat je al wist, maar zelden doorbreekt wat je blijft doen."
René Rensen