Zolang je blijft doorgaan, verandert er niets aan je werkweek

Vervolg van het artikel

Je houdt het systeem draaiend, maar verliest je eigen positie

Door te blijven doen wat nodig is om alles draaiende te houden, zorg je ervoor dat problemen niet zichtbaar worden, dat dingen blijven lopen en dat de organisatie blijft functioneren, terwijl je ondertussen steeds verder opschuift van de rol die je eigenlijk wilt vervullen.

Je lost op.
Je vangt op.
Je houdt het bij elkaar.

En daarmee voorkom je dat er iets verandert.

Niet bewust.

Maar wel structureel.

Je merkt het, maar je stopt niet

Er zijn momenten waarop je voelt dat het te veel is.

Dat je te veel draagt.
Dat je te veel oplost.
Dat je te weinig stuurt.

En toch ga je door.

Niet omdat je het niet merkt.

Maar omdat stoppen op dat moment meer spanning oplevert dan doorgaan.

Je kiest voor continuïteit, niet voor verandering

Op het moment dat je moet kiezen tussen doorgaan of ingrijpen, kies je vaak voor doorgaan, omdat dat ervoor zorgt dat alles blijft lopen en dat je niet direct geconfronteerd wordt met de gevolgen van een andere keuze.

Je voorkomt dat iets stilvalt.
Je voorkomt dat iemand moet wachten.
Je voorkomt dat iets escaleert.

Maar wat je daarmee doet, is het systeem exact houden zoals het is.

Dit is waarom verandering uitblijft

Zolang jij blijft opvangen wat eigenlijk zichtbaar zou moeten worden, blijft het probleem onder de oppervlakte en ontstaat er geen noodzaak voor iets anders, waardoor je werkweek zich blijft vormen zoals hij nu is, ongeacht hoeveel je voelt dat het anders zou moeten.

Je houdt het in stand.

Niet omdat je dat wilt.

Maar omdat je blijft doen wat je altijd hebt gedaan.

Je raakt gewend aan wat eigenlijk niet klopt

Wat in het begin nog schuurt, wordt na verloop van tijd normaal, omdat je eraan went dat je werkweek zo verloopt, dat je agenda zo gevuld is en dat dit blijkbaar is wat er van je verwacht wordt.

En hoe langer dat doorgaat, hoe minder je het nog ter discussie stelt.

Niet omdat het klopt.

Maar omdat het werkt.

Dit is het punt waarop volhouden geen kracht meer is

Veel leidinggevenden zien hun vermogen om door te gaan als een kwaliteit, omdat het laat zien dat ze verantwoordelijk zijn, dat ze betrokken zijn en dat ze bereid zijn om te doen wat nodig is, terwijl juist dat vermogen ervoor zorgt dat ze blijven functioneren binnen een manier van werken die hen langzaam uitput.

Doorgaan is geen oplossing meer.

Het is onderdeel van het probleem.

Je komt hier niet doorheen door nog langer vol te houden

Niet omdat je het niet aankunt.

Maar omdat dit niet gaat over capaciteit.

Je kunt nog harder werken.
Nog meer oppakken.
Nog langer doorgaan.

Maar niets daarvan verandert hoe je werkweek zich vormt.

Omdat de oorzaak niet zit in wat je doet… maar in het feit dat je blijft doen.

Hier ligt de verschuiving die alles verandert

Verandering begint op het moment dat je stopt met alles draaiende houden, dat je toelaat dat dingen zichtbaar worden en dat je niet langer automatisch oplost wat zich aandient, waardoor er ruimte ontstaat voor andere keuzes.

Binnen The Premium Leadership Code werk je precies op dat punt, omdat je leert waar je moet stoppen met doorgaan en hoe je anders kunt handelen zonder dat alles instort.

Niet door minder te doen.

Maar door anders te doen.

De vraag die je niet meer kunt vermijden

Als doorgaan het probleem in stand houdt… waarom blijf je het dan doen?

Omdat het moet?

Of omdat het makkelijker is dan veranderen?

Waar dit naartoe leidt

Wie dit scherp ziet, merkt dat het probleem niet alleen zit in doorgaan, maar in het feit dat je precies weet dat het anders moet en het toch niet doet, waardoor zichtbaar wordt dat de kern niet ligt in gedrag alleen, maar in wat daaronder speelt en waarom je jezelf blijft tegenhouden.

Lees daarom verder in “Je weet precies wat er anders moet, maar je doet het niet”, waarin zichtbaar wordt waarom weten niet leidt tot verandering en wat daaronder ligt.