Je zegt dat je geen tijd hebt, maar je kiest er niet voor om iets te veranderen

Vervolg van het artikel

Niet omdat je het verkeerd inschat.

Maar omdat tijd hier niet het probleem is.

Wat er speelt, is dat “geen tijd hebben” een manier wordt om niet te hoeven kijken naar wat er echt nodig is om je werkweek te veranderen, omdat dat iets vraagt wat verder gaat dan plannen of organiseren.

Je wacht op ruimte die niet vanzelf ontstaat

Veel leidinggevenden houden zichzelf voor dat ze dingen anders gaan doen zodra er meer ruimte ontstaat, zodra de druk iets afneemt of zodra bepaalde situaties zijn opgelost, omdat dat het gevoel geeft dat verandering mogelijk is zonder dat het direct iets kost.

Maar ruimte ontstaat niet vanzelf.

Niet in een omgeving waarin er altijd iets is dat aandacht vraagt, waarin er altijd iets bijkomt en waarin jouw rol juist vraagt dat je blijft reageren.

Wachten op ruimte is wachten op iets dat niet komt.

En precies daardoor blijft alles zoals het is.

Verandering vraagt iets wat je blijft uitstellen

Wat er onder “geen tijd hebben” ligt, is niet een gebrek aan uren, maar het uitstellen van keuzes die je werkweek daadwerkelijk zouden veranderen, omdat die keuzes effect hebben op anderen en op hoe jij je rol invult.

Je zou dingen moeten laten liggen.
Je zou anders moeten reageren.
Je zou minder beschikbaar moeten zijn.

En dat heeft gevolgen.

Niet in theorie.

Maar in hoe je werkt.

Je weet precies wat je niet doet

Dit is geen blinde vlek.

Je weet waar je blijft doorgaan.
Je weet waar je iets niet oppakt.
Je weet waar je iets laat liggen wat eigenlijk nodig is.

En toch gebeurt het niet.

Niet omdat je het niet ziet.

Maar omdat je het blijft uitstellen.

En dat uitstellen voelt logisch, omdat het je beschermt tegen de directe gevolgen van verandering.

Je kiest voor wat nu het minst schuurt

Op het moment dat je moet kiezen tussen doen wat nodig is en doen wat het minst ongemakkelijk is, kies je vaak voor het laatste, omdat dat op korte termijn rust geeft en voorkomt dat je direct in spanning terechtkomt.

Je voorkomt discussie.
Je voorkomt weerstand.
Je voorkomt gedoe.

Maar wat je daarmee doet, is het probleem verschuiven.

Niet oplossen.

En precies daardoor blijft je werkweek zich vullen zoals hij nu gevuld is.

Dit is het punt waarop tijd een excuus wordt

Niet omdat je bewust een excuus zoekt.

Maar omdat het een verklaring wordt die logisch voelt en die voorkomt dat je jezelf moet confronteren met het feit dat verandering afhankelijk is van wat jij doet, en niet van hoeveel tijd je hebt.

En dat is ongemakkelijk.

Omdat het betekent dat je invloed hebt.

Maar die niet gebruikt.

Je komt hier niet doorheen door het beter te plannen

Veel leidinggevenden proberen dit op te lossen door hun agenda anders in te richten, beter te plannen of efficiënter te werken, omdat dat voelt als een concrete manier om iets te veranderen zonder dat het direct iets vraagt in gedrag.

En dat helpt tot op zekere hoogte.

Maar het raakt de kern niet.

Want zolang je blijft doen wat je altijd hebt gedaan, blijft je werkweek zich op dezelfde manier vullen, ongeacht hoe goed je plant.

Hier ligt de verschuiving die alles verandert

De werkelijke verandering begint niet bij tijd.

Maar bij keuzes.

Bij wat je wel doet.
En vooral bij wat je niet meer doet.

Binnen The Premium Leadership Code werk je precies op dat niveau, omdat je niet blijft zoeken naar ruimte, maar keuzes maakt die ruimte creëren, waardoor je werkweek verandert omdat jij anders handelt.

Niet omdat je meer tijd krijgt.

Maar omdat je stopt met doen wat die tijd vult.

De vraag die overblijft is simpel, maar niet makkelijk

Als tijd niet het probleem is…

waar wacht je dan op?

Op rust?
Op overzicht?
Op een moment waarop het vanzelf makkelijker wordt?

Of op het moment waarop je besluit dat het zo niet langer werkt?

Waar dit naartoe leidt

Wie dit serieus neemt, ziet dat het probleem niet alleen zit in wat je uitstelt, maar ook in het patroon waarin je blijft doorgaan ondanks dat je weet dat het niet werkt, omdat daar zichtbaar wordt hoe hardnekkig dit gedrag is en waarom het niet verandert zonder dat jij daar actief in ingrijpt.

Lees daarom verder in “Zolang je blijft doorgaan, verandert er niets aan je werkweek”, waarin zichtbaar wordt waarom blijven volhouden precies is wat het probleem in stand houdt.