Je hebt geen tijd tekort, je neemt geen positie in
kennisbank > tijd, ritme en grenzen > je hebt geen tijd tekort je neemt geen positie in
Er zijn weinig uitspraken die zoveel weerstand oproepen als deze, omdat het eenvoudiger is om te denken dat je agenda het probleem is, dan om onder ogen te zien dat je werkweek iets zichtbaar maakt waar je liever niet volledig verantwoordelijkheid voor neemt.
Liever luisteren of kijken?
Jij kiest hoe je deze inzichten tot je neemt.
🎙️ Podcast – beluister dit artikel onderweg of tijdens een rustig moment, zodat je geen seconde verliest, maar wel vooruitgang boekt.
🎥 Video – bekijk de kernpunten in een korte, krachtige video en ontdek hoe je direct verschil maakt in je leiderschap.
vervolg van het blog
Want zodra je werkelijk kijkt naar hoe je dagen zich vormen, zie je niet alleen hoeveel er op je afkomt, maar vooral waar jij geen duidelijke positie inneemt, en precies daar begint het zich te vullen.
Niet omdat er te veel werk is, maar omdat alles wat niet begrensd wordt, zich vanzelf uitbreidt.
Je agenda is geen logistiek probleem, maar een weerspiegeling van leiderschap
Je agenda laat niet alleen zien wat er moet gebeuren, maar vooral wat jij accepteert, wat jij opvangt en waar jij jezelf opnieuw positioneert als degene die inspringt wanneer iets blijft liggen.
En dat gebeurt zelden bewust.
Het ontstaat in kleine momenten waarin je besluit toch even te helpen, toch iets op te pakken of toch beschikbaar te blijven, terwijl je ergens al weet dat dit niet is hoe je wilt blijven werken.
Juist omdat het logisch voelt, blijft het onzichtbaar.
Totdat je ziet dat je werkweek zich steeds verder verwijdert van hoe jij leiding wilt geven.
Waar jij geen positie inneemt, ontstaat vanzelf invulling
Je hoeft je agenda niet actief vol te plannen, want zodra jij geen duidelijke keuzes maakt over wat wel en niet van jou is, wordt die ruimte direct ingevuld door alles wat zich aandient en nergens anders landt.
Vragen blijven komen.
Situaties blijven zich aandienen.
Verantwoordelijkheden schuiven langzaam jouw kant op.
En zonder dat je het expliciet besluit, ontstaat er een werkweek die je volledig draagt, maar nooit echt gekozen hebt.
Dat voelt als betrokkenheid, maar het is vaak vermijding
Het is niet vreemd dat dit gebeurt, want het gedrag dat je laat zien, wordt in eerste instantie gezien als betrokken, loyaal en verantwoordelijk, en dat zijn precies de kwaliteiten die van je verwacht worden in een leidinggevende rol.
Maar onder die laag zit vaak iets anders.
Namelijk het vermijden van het ongemak dat ontstaat wanneer je wél een grens stelt, wanneer je iets niet overneemt of wanneer je iemand laat staan waar hij zelf verantwoordelijkheid te nemen heeft.
En juist dat ongemak is de plek waar leiderschap begint.
Je redt het, en daardoor verandert er niets
De meeste leidinggevenden houden dit patroon lang vol, juist omdat ze het redden, omdat ze het opvangen en omdat ze bereid zijn om daar tijd, energie en vaak ook hun avonden voor in te leveren.
En zolang dat werkt, lijkt er geen directe noodzaak om het fundamenteel anders te doen.
Totdat je ziet dat het geen tijdelijke fase is, maar een structurele manier van werken die zich blijft herhalen, ongeacht hoe vaak je jezelf voorneemt om het anders te doen.
Tijdgebrek is zelden de kern
Wat ontbreekt is zelden tijd.
Wat ontbreekt is de bereidheid om te bepalen wat wel en niet van jou is, en om daar vervolgens ook naar te handelen, zelfs wanneer dat spanning oplevert of betekent dat je niet overal meer op inspeelt.
Want positie innemen betekent dat iets anders blijft liggen.
Dat iemand anders iets moet oppakken.
Of dat niet alles direct wordt opgelost.
En precies daar ontstaat de weerstand.
Leiderschap wordt zichtbaar in wat je niet meer doet
Niet in hoeveel je draagt, maar in wat je laat liggen.
Niet in hoe snel je reageert, maar in hoe bewust je kiest.
En niet in hoe goed je alles opvangt, maar in hoe helder je bent over waar jouw verantwoordelijkheid begint en eindigt.
Dat vraagt geen extra inzet.
Dat vraagt een andere manier van kijken en handelen.
Dit verandert niet door het beter te begrijpen
Je kunt dit blijven analyseren, benoemen en verklaren, en in veel gevallen heb je dat ook al gedaan, maar zolang je blijft handelen zoals je nu doet, blijft ook je werkweek zich op dezelfde manier vormen.
Niet omdat je het niet scherp hebt.
Maar omdat inzicht alleen niet voldoende is op dit niveau.
Hier vraagt het iets anders.
Een besluit.
Als je dit herkent, weet je ook dat dit niet vanzelf verandert
En dat dit precies het punt is waarop veel leidinggevenden blijven hangen, omdat ze wachten tot het rustiger wordt, tot er meer ruimte ontstaat of tot het vanzelf verschuift.
Maar dat gebeurt niet.
Niet in deze rol.
Niet op dit niveau.
En precies daar begint het werk dat je niet alleen oplost door er anders naar te kijken.
Als je merkt dat dit over jou gaat en dat je werkweek zich blijft vormen op een manier die niet meer klopt met hoe jij wilt leidinggeven, dan is dit het moment om niet langer te blijven begrijpen, maar te kiezen.
👉 Bekijk The Premium Leadership Code
verder lezen binnen dit thema
Dit artikel staat niet op zichzelf.
Het maakt deel uit van een reeks over tijd, ritme en grenzen, waarin niet zozeer wordt gekeken naar wat een leidinggevende doet, maar naar wat zich in de loop van de tijd heeft vastgezet en daardoor richting is gaan geven aan het handelen binnen een school.
Ritme lijkt vaak iets praktisch, iets wat ontstaat uit roosters, overlegstructuren en terugkerende momenten die houvast bieden, terwijl juist dat ritme zichtbaar maakt wat niet langer wordt bevraagd en daarmee de status van standaard heeft gekregen.
Wat zich herhaalt, wordt vanzelfsprekend.
En wat vanzelfsprekend wordt, stuurt gedrag, zonder dat iemand daar nog expliciet richting aan geeft.
De artikelen hieronder verkennen diezelfde laag, telkens vanuit een andere invalshoek:
👉 Je hebt geen tijdprobleem, maar je stelt keuzes uit die leiderschap van je vragen
👉 Je agenda loopt niet vol. Jij laat hem vollopen.
👉 Het kost je meer dan je denkt om zo te blijven werken
👉 Je werkweek laat niet zien hoe druk je bent, maar hoe je leiding geeft
👉 Je blijft dit doen, totdat je besluit dat het anders moet
Samen vormen deze artikelen een reeks die laat zien dat ritme geen neutraal gegeven is, maar een uitdrukking van wat een leidinggevende accepteert als standaard.
over dit werk
Tijd, ritme en grenzen gaan niet over efficiënter plannen.
Ze gaan over positie.
Over de keuzes die je maakt in waar je aanwezig bent, waar je richting geeft en waar je begrenst wat op jouw agenda terechtkomt.
Zolang een leidinggevende alles opvangt wat zich aandient, blijft de agenda zich vullen en wordt drukte vanzelfsprekend.
Leiderschap begint daarom niet bij beter organiseren, maar bij het durven begrenzen van wat werkelijk jouw aandacht vraagt.
Wie deze laag serieus neemt, ontdekt dat tijd geen planningsvraag is, maar een leiderschapsvraag.
Als je voelt dat dit raakt aan waar jij nu staat als leidinggevende,
dan is dit werk voor jou bedoeld.
voor wie dit bedoeld is
Deze artikelen zijn geschreven voor leidinggevenden in het onderwijs die merken dat hun werk niet alleen vraagt om besluiten en interventies, maar ook om reflectie.
Voor leidinggevenden die willen begrijpen wat hun keuzes, hun tijd en hun reacties zichtbaar maken in de organisaties waarin zij werken..
De artikelen vormen samen een verkenning van leiderschap
in het onderwijs.
Je kunt beginnen bij het thema dat op dit moment het meest raakt aan jouw werk als leidinggevende, en van daaruit verder lezen waar de vragen zich verdiepen.
voor leidinggevenden die verantwoordelijkheid niet langer willen verwarren met alles dragen.
Geen marketing.
Wel mails die blijven hangen.
René Rensen I De Onderwijskapitein
" Wat ontbreekt is de bereidheid om te bepalen wat wel en niet van jou is, en om daar vervolgens ook naar te handelen, zelfs wanneer dat spanning oplevert of betekent dat je niet overal meer op inspeelt."
René Rensen