Je bent als schoolleider eindverantwoordelijk maar niet overal verantwoordelijk voor.

Je bent klaar met hoe het op dit moment gaat. Klaar met het gevoel dat je constant moet oppakken, zoeken, switchen of jezelf opnieuw moet uitvinden. Je wilt leidinggeven vanuit wie jij bent, niet omdat een ander jou verantwoordelijk maakt voor wat van hem/haar is.

Je wilt:

Niet langer de behoefte voelen om overal tussen te springen.

Niet omdat je onverschillig bent geworden, maar omdat je weet dat betrokkenheid niet hetzelfde is als verantwoordelijkheid overnemen. Je kunt aanwezig zijn zonder alles naar je toe te trekken.

Rust ervaren zonder voortdurend controle te hoeven houden.

Je weet wat van jou is en wat niet. Daardoor ontstaat ruimte om leiding te geven aan wat werkelijk jouw aandacht vraagt, in plaats van voortdurend te reageren op wat anderen laten liggen.

Professionals vertrouwen, ook wanneer de uitkomst onzeker is.

Vertrouwen is niet langer iets wat geldt zolang alles goed gaat. Juist wanneer controle aantrekkelijk wordt, kies je ervoor verantwoordelijkheid te laten waar die hoort.

Eindverantwoordelijk zijn zonder overal verantwoordelijk voor te zijn.

Je voelt de zwaarte van je rol, maar draagt niet langer lasten die niet van jou zijn. Dat maakt leiderschap lichter zonder dat het minder serieus wordt.

Dat je team niet automatisch naar jou kijkt wanneer het spannend wordt.

Mensen nemen initiatief. Durven besluiten te nemen. Gaan moeilijke gesprekken niet uit de weg. Niet omdat jij harder stuurt, maar omdat jij verantwoordelijkheid niet voortdurend terug naar jezelf trekt.

Dat je agenda niet langer wordt bepaald door de problemen van anderen.

Je hebt weer ruimte om na te denken over de ontwikkeling van het onderwijs, de koers van de school en de kwaliteit van leren. Je werkt meer aan de school dan in de school.

Jezelf niet voortdurend bewijzen als leidinggevende.

Je positie komt niet langer voort uit beschikbaarheid, controle of oplossen. Je positie ontstaat doordat je helder bent over wat jouw verantwoordelijkheid is en wat niet.

Spanning verdragen zonder haar direct op te lossen.

Je begrijpt dat groei, eigenaarschap en professionele ontwikkeling ongemak vragen. Daardoor hoef je niet iedere vorm van spanning onmiddellijk weg te organiseren.

Dit is geen droom. Dit is wat er gebeurt als je fundament staat. En dat is precies waar ik mee begin.