Zonder duidelijke drijfveren ga je vanzelf doen wat er van je verwacht wordt
kennisbank > drijfveren en kernwaarden > zonder duidelijke drijfveren ga je vanzelf doen wat er van er van je verwacht wordt
In een omgeving waarin voortdurend iets van je wordt gevraagd, waarin belangen zich opstapelen en waarin de druk om te reageren zelden afneemt, lijkt het logisch om je werkweek te laten ontstaan vanuit wat er gebeurt.
Zeker wanneer je rol vraagt dat je beschikbaar bent, snel schakelt en het overzicht bewaart, waardoor het verschil tussen bewust kiezen en reageren steeds minder zichtbaar wordt.
Liever luisteren of kijken?
Jij kiest hoe je deze inzichten tot je neemt.
🎙️ Podcast – beluister dit blog onderweg of tijdens een rustig moment, zodat je geen seconde verliest maar wel vooruitgang boekt.
🎥 Video – bekijk de kernpunten in een korte, krachtige video en ontdek hoe je direct verschil maakt in je leiderschap.
Vervolg van het artikel
En precies daar ontstaat de verschuiving.
Niet omdat je niet weet wat belangrijk is.
Maar omdat je niet expliciet hebt gemaakt wat voor jou leidend is.
Want op het moment dat jouw drijfveren niet scherp zijn, ontstaat er ruimte.
En die ruimte wordt gevuld.
Niet door jou.
Maar door verwachtingen van anderen.
Door wat urgent voelt.
Door wat aandacht vraagt.
En zo vormt je werkweek zich, zonder dat jij werkelijk bepaalt wat er gebeurt.
Wat je niet expliciet maakt, wordt impliciet bepaald
Drijfveren zijn niet alleen relevant wanneer je ze helder kunt benoemen en actief inzet, maar juist wanneer ze onduidelijk blijven, omdat er dan een vacuüm ontstaat waarin andere factoren de richting overnemen, zoals cultuur, gewoontes, impliciete afspraken en verwachtingen die nooit expliciet zijn gemaakt maar wel bepalend zijn voor hoe er gewerkt wordt.
En precies daardoor ontstaat een werkweek die logisch voelt.
Maar niet klopt.
Niet omdat iemand dat zo heeft besloten.
Maar omdat jij niet hebt bepaald wat voor jou voorrang heeft.
Flexibiliteit wordt aanpassing zonder richting
Veel leidinggevenden zien hun vermogen om mee te bewegen als een kracht, omdat het hen helpt om snel te schakelen en problemen op te lossen, terwijl ze tegelijkertijd merken dat hun eigen koers steeds minder zichtbaar wordt en dat ze vaker reageren op wat zich aandient dan dat ze zelf bepalen wat er gebeurt.
Dat is geen toeval.
Want zonder duidelijke drijfveren wordt flexibiliteit al snel aanpassing.
En aanpassing zorgt ervoor dat je werkweek zich vormt naar wat er van je verwacht wordt in plaats van naar wat jij belangrijk vindt.
En precies daar verlies je positie.
Niet zichtbaar in één moment.
Maar voelbaar over een langere tijd.
Je keuzes worden gestuurd door wat opvalt, niet door wat telt
Wanneer er geen helder kader is van waaruit je keuzes maakt, verschuift je aandacht automatisch naar wat urgent is, wat zichtbaar is en wat direct om actie vraagt, waardoor zaken die minder luid zijn, maar wel essentieel voor je rol, steeds verder naar de achtergrond verdwijnen.
Dat zie je terug in hoe je werkt.
In hoeveel tijd er overblijft voor denken.
In hoeveel ruimte er is voor richting.
In hoe vaak je bezig bent met oplossen.
En hoe langer dat doorgaat, hoe normaler het voelt.
Niet omdat het klopt.
Maar omdat je eraan went.
Dit is het punt waarop het niet meer over prioriteiten gaat
Veel leidinggevenden proberen dit op te lossen door beter te prioriteren, scherper te plannen of duidelijker te structureren, omdat dat het meest voor de hand ligt en het gevoel geeft dat je ergens grip op krijgt.
En precies hier blijft het voor de meeste leidinggevenden hangen, omdat ze blijven zoeken naar oplossingen binnen dezelfde manier van werken, terwijl het probleem niet zit in prioriteiten, maar in het ontbreken van een onderliggende lijn.
Tot hier lijkt het een kwestie van organiseren.
Vanaf hier wordt het een kwestie van richting.
Je komt hier niet doorheen door beter te kiezen binnen hetzelfde kader
Niet omdat prioriteren niet helpt.
Maar omdat het alleen werkt wanneer duidelijk is waar je op stuurt.
Zolang dat niet scherp is, blijf je keuzes maken binnen een kader dat niet van jou is, waardoor je werkweek zich blijft vormen naar wat zich aandient, hoe goed je ook plant of organiseert.
En precies daarom verandert er zo weinig.
Niet omdat je het niet probeert.
Maar omdat je blijft werken zonder fundament.
Je kunt dit niet oplossen door het beter te doen.
Omdat je niet hebt bepaald waar je het voor doet.
Wat ontbreekt is geen strategie, maar een lijn
Het probleem zit niet in het gebrek aan plannen, doelen of strategie, maar in het ontbreken van een onderliggende lijn die bepaalt waar je ja tegen zegt en waar je bewust van wegblijft, waardoor je werkweek zich vormt zonder dat jij daar richting aan geeft.
Drijfveren zijn daarin geen abstracte woorden.
Ze zijn richting.
Ze bepalen wat je doet.
Maar vooral wat je niet meer doet.
En precies daar ontstaat verschil.
Dit is het punt waarop je jezelf blijft aanpassen
Veel leidinggevenden herkennen dit moment.
Ze voelen dat hun werkweek niet meer klopt.
Dat ze te veel reageren en te weinig sturen.
Dat ze wel weten wat belangrijk is, maar dat het niet zichtbaar wordt in hoe ze werken.
En toch verandert er weinig.
En precies hier blijven de meeste leidinggevenden hangen, omdat ze wel weten wat hen drijft, maar het niet leidend maken in hun gedrag.
Niet omdat ze het niet willen.
Maar omdat het iets vraagt.
Hier ligt de verschuiving die alles verandert
Niet omdat je het niet begrijpt.
Maar omdat dit het punt is waarop je niet verder komt door erover na te denken.
Richting ontstaat niet in woorden.
Maar in keuzes die zichtbaar zijn.
Binnen The Premium Leadership Code ligt precies daar de verschuiving, omdat je niet werkt aan abstracte waarden, maar aan gedrag dat voortkomt uit wat jou drijft, waardoor je werkweek zich anders vormt omdat jij anders kiest.
Dat is geen optimalisatie.
Dat is positionering.
De vraag die overblijft gaat dieper dan je denkt
De vraag is niet wat belangrijk is.
De vraag is wat je laat zien.
In je keuzes.
In je grenzen.
In hoe je werkt.
Je kunt blijven meebewegen en jezelf blijven vertellen dat het erbij hoort, dat het nu eenmaal zo werkt en dat je later wel weer ruimte maakt.
Of je besluit dat dit het moment is waarop je richting kiest, en dat zichtbaar maakt in hoe je werkt.
Niet in theorie.
Maar in gedrag.
Waar dit onvermijdelijk naartoe leidt
Wie dit scherp ziet, merkt dat het probleem niet alleen zit in richting of keuzes, maar in wat daaronder gebeurt wanneer je structureel blijft afwijken van wat voor jou klopt, omdat daar de spanning ontstaat die energie kost en zich opstapelt over tijd.
En precies daar wordt de volgende laag zichtbaar.
Niet in wat je kiest.
Maar in wat je blijft doen terwijl je weet dat het niet meer klopt.
Lees daarom verder in “Je put jezelf uit door te blijven doen wat je allang niet meer wilt”, waarin zichtbaar wordt wat er gebeurt wanneer die spanning zich niet meer laat negeren en direct voelbaar wordt in je energie en je werkweek.
René Rensen I De Onderwijskapitein
" Aan de oppervlakte lijkt het alsof je simpelweg druk bent, maar wat eronder gebeurt is dat je leiderschap minder scherp wordt, omdat het niet langer duidelijk is waar jij voor staat, waar je op stuurt en wat leidend is in je keuzes, waardoor ook voor anderen minder zichtbaar wordt wat ze van je kunnen verwachten."
René Rensen