Het begint zelden groot.
Je merkt dat je moe bent, maar zegt tegen jezelf dat het deze week uitzonderlijk is.
Je voelt dat je grens bereikt is, maar besluit dat dit project voorrang heeft.
Je spreekt uit dat je je werk op school wilt houden, maar neemt toch je laptop mee naar huis.
“Nu even.”
Liever luisteren of kijken?
Jij kiest hoe je deze inzichten tot je neemt.
🎙️ Podcast – beluister dit blog onderweg of tijdens een rustig moment, zodat je geen seconde verliest maar wel vooruitgang boekt.
🎥 Video – bekijk de kernpunten in een korte, krachtige video en ontdek hoe je direct verschil maakt in je leiderschap.
Vervolg van het artikel
Dat klinkt tijdelijk. Redelijk zelfs.
Maar precies daar begint het schuiven.
Niet in je agenda.
In je standaard.
De redelijkheid van zelfverloochening
Wat dit proces zo verraderlijk maakt, is dat het zelden irrationeel voelt.
Je argumenten kloppen.
Het is druk.
Het team heeft je nodig.
Het bestuur kijkt mee.
Er staan veel belangen op het spel.
Je vertelt jezelf dat je verantwoordelijkheid neemt.
Maar verantwoordelijkheid zonder begrenzing verandert langzaam in zelfverloochening.
En dat verschil voel je.
Hoe overtuiging frictie maskeert
Wanneer iets niet klopt, ontstaat er spanning.
Spanning tussen wat je belangrijk vindt en wat je doet.
In plaats van die spanning serieus te nemen, proberen veel leiders hem te verklaren.
“Het hoort bij de rol.”
“Dit is tijdelijk.”
“Na deze fase wordt het rustiger.”
En zo wordt frictie gemaskeerd met redelijkheid.
Maar spanning die je wegpraat, verdwijnt niet.
Die stapelt.
Het gevaar van tijdelijke uitzonderingen
Eén keer je grens oprekken is geen probleem.
Maar wanneer “nu even” structureel wordt, verandert het iets in jou.
Je ondergrens verschuift ongemerkt.
Wat eerst uitzonderlijk was, wordt normaal.
Wat eerst wringend voelde, wordt routine.
En voor je het weet, leef je in een standaard die je nooit bewust hebt gekozen.
Niet omdat iemand je dwong.
Maar omdat je jezelf overtuigde.
De behoefte om het kloppend te maken
Leidinggevenden hebben een sterke behoefte aan samenhang.
We willen dat onze keuzes logisch voelen.
Dat onze inzet klopt.
Dat onze loyaliteit betekenisvol is.
Dus wanneer gedrag en waarden uit elkaar lopen, zoeken we verklaringen.
We willen het kloppend maken.
Maar soms is het niet de situatie die klopt.
Soms is het het verhaal dat je jezelf vertelt.
Wanneer “nu even” een patroon wordt
Het gevaar van zelfovertuiging zit niet in één beslissing.
Het zit in herhaling.
Elke keer dat je zegt dat het tijdelijk is, maar geen herijking doet, leer je jezelf dat je grenzen rekbaar zijn.
Niet omdat ze flexibel zijn.
Maar omdat jij ze niet bewaakt.
Dat kost energie.
Dat kost overtuiging.
En uiteindelijk kost het respect voor jezelf.
Volwassen leiderschap vraagt onderbreking
Er komt een moment waarop je moet stoppen met verklaren.
Niet om streng te zijn.
Maar om eerlijk te zijn.
Waar zeg ik “nu even” terwijl ik weet dat dit geen uitzondering meer is?
Waar praat ik spanning weg in plaats van hem serieus te nemen?
Waar gebruik ik verantwoordelijkheid als argument om mezelf te overschrijden?
Dat zijn geen comfortabele vragen.
Maar ze zijn noodzakelijk.
Het verschil tussen draagkracht en doorduwen
Draagkracht betekent dat je spanning kunt hanteren zonder jezelf te verliezen.
Doorduwen betekent dat je spanning ontkent en jezelf overschrijdt.
Het verschil zit niet in inzet.
Het zit in trouw.
Trouw aan wat je eerder belangrijk noemde.
Afsluiting
Sta stil bij de afgelopen maanden en vraag jezelf: Welke “tijdelijke” uitzondering is inmiddels standaard geworden?
Waar vertel ik mezelf een logisch verhaal terwijl ik weet dat het niet meer klopt?
En wat gebeurt er als ik stop met mezelf overtuigen en begin met mezelf serieus nemen?
“Nu even” is zelden tijdelijk.
De vraag is niet of het moet.
De vraag is: Wie betaal jij wanneer het “nu even moet”?
Dit artikel staat niet op zichzelf.
Het raakt aan de diepere laag van drijfveren en karakter die ik uitgebreider beschrijf in het artikel over karakter en leiderschap.
Wie voelt dat hier meer onder zit, leest daar verder: https://www.onderwijskapitein.nl/karakter-wanneer-niemand-kijkt

René Rensen I De Onderwijskapitein
" Dus wanneer gedrag en waarden uit elkaar lopen, zoeken we verklaringen.
We willen het kloppend maken."
René Rensen