Waarom overleg zelden oplost wat het in stand houdt

Vervolg van het artikel

Wat bedoeld is als oplossing, wordt daarmee onderdeel van wat in stand blijft.

Niet omdat overleg op zichzelf niet werkt, maar omdat het steeds opnieuw de plek wordt waar hetzelfde terugkomt.

Wat steeds terugkomt, zoekt een vaste plek

Wanneer onderwerpen herhaaldelijk terugkeren, ontstaat er vanzelf een plek waar die onderwerpen terechtkomen, omdat mensen zich aanpassen aan wat zij herkennen als gebruikelijk, waardoor overleg al snel de plek wordt waar zaken landen die ergens anders thuishoren.

Niet omdat dat expliciet zo is afgesproken.

Maar omdat het zo gegroeid is.

En precies daar verschuift iets.

Want wat steeds in overleg terechtkomt, wordt afhankelijk van overleg.

Overleg kan beweging vertragen zonder dat het zo bedoeld is

Op het moment dat overleg de vaste plek wordt waar besluiten worden genomen, ontstaat er een patroon waarin mensen wachten op dat overleg om stappen te zetten, omdat het logisch voelt om af te stemmen voordat er gehandeld wordt.

Daardoor vertraagt wat ook zonder overleg had kunnen bewegen.

Niet zichtbaar.

Niet bewust.

Maar wel structureel.

En zo ontstaat een ritme waarin overleg niet alleen ondersteunt, maar ook bepaalt wanneer iets gebeurt.

In het ankerartikel binnen dit thema werk ik verder uit hoe dit soort terugkerende patronen niet op zichzelf staan, maar zichtbaar maken wat je als leidinggevende in de loop van de tijd bent gaan accepteren als standaard.

👉 Lees hier het artikel Je ritme laat zien wat je accepteert als standaard

Wat in overleg blijft, verlaat het overleg niet vanzelf

Veel leidinggevenden proberen overleg effectiever te maken door het anders in te richten, strakker te structureren of beter voor te bereiden, terwijl het onderliggende patroon vaak onaangeraakt blijft, namelijk dat dezelfde onderwerpen steeds opnieuw in overleg terechtkomen.

Zolang dat patroon blijft bestaan, verandert de uitkomst zelden wezenlijk.

Want wat steeds terugkomt, blijft richting geven.

Niet omdat het niet beter kan.

Maar omdat het niet ergens anders wordt belegd.

Overleg houdt in stand wat niet wordt begrensd

Overleg krijgt daarmee een functie die verder gaat dan bedoeld.

Het wordt niet alleen een middel om af te stemmen, maar ook een plek waar datgene blijft bestaan wat geen duidelijke eigenaar heeft gekregen of waar geen grens aan is gesteld.

En precies daar wordt zichtbaar dat overleg niet alleen oplost, maar ook in stand houdt.

Niet door wat er gezegd wordt.

Maar door wat er steeds opnieuw terugkomt.

Waarom overleg zelden oplost wat het in stand houdt

Leiderschap vraagt daarom niet alleen om beter overleg, maar om het vermogen om te zien wat daar steeds opnieuw terugkomt en om daar een grens aan te stellen.

Niet alles wat in overleg komt, hoort daar thuis.

En niet alles wat daar besproken wordt, moet daar blijven terugkomen.

Zolang dat wel gebeurt, blijft overleg een plek waar hetzelfde zich blijft herhalen.

En precies daar blijft verandering uit.

In het vorige artikel binnen deze reeks lees je hoe wat blijft liggen zich blijft herhalen en daarmee de basis vormt voor dit soort patronen.

👉 Lees hier Wat jij laat liggen, blijft terugkomen

Afsluiter

Kijk eens naar wat er in jouw overleg steeds opnieuw terugkomt en stel jezelf niet de vraag hoe je het beter bespreekt, maar waarom het daar blijft terugkomen.