Wat jij laat liggen, blijft terugkomen
kennisbank > tijd, ritme en grenzen > wat jij laat liggen blijft terugkomen
In veel scholen ontstaat het gevoel dat bepaalde vragen, situaties of terugkerende patronen nu eenmaal bij het werk horen, omdat ze zich blijven aandienen en daardoor vanzelfsprekend lijken, terwijl juist dat blijven terugkomen iets zichtbaar maakt wat zelden expliciet wordt onderzocht.
Wat blijft liggen, verdwijnt niet.
Het keert terug.
Liever luisteren of kijken?
Jij kiest hoe je deze inzichten tot je neemt.
🎙️ Podcast – beluister dit artikel onderweg of tijdens een rustig moment,
zodat je geen seconde verliest, maar wel vooruitgang boekt.
🎥 Video – bekijk de kernpunten in een korte, krachtige video en ontdek hoe je
direct verschil maakt in je leiderschap.
Vervolg van het artikel
Niet altijd in dezelfde vorm, maar wel in dezelfde richting, omdat dat wat niet wordt opgepakt of begrensd zich blijft aandienen tot het ergens een plek krijgt.
En precies daar begint ritme.
Herhaling is geen toeval, maar een signaal
Wanneer dezelfde vragen blijven terugkomen, dezelfde onderwerpen steeds opnieuw op tafel komen of dezelfde dynamieken zich blijven herhalen binnen een team, wordt dat vaak gezien als onderdeel van de complexiteit van het werk, terwijl herhaling in werkelijkheid zelden toeval is.
Het is een signaal.
Niet van drukte, maar van iets dat niet is afgerond, niet is begrensd of niet op de juiste plek is belegd.
En zolang dat niet gebeurt, blijft het terugkomen.
Wat je niet onderbreekt, organiseert zichzelf
Gedrag dat zich herhaalt, krijgt op termijn een eigen structuur, omdat mensen zich gaan aanpassen aan wat zij herkennen als gebruikelijk, waardoor dat wat aanvankelijk incidenteel leek, langzaam verandert in een patroon dat richtinggevend wordt.
Wanneer een vraag meerdere keren bij dezelfde persoon terechtkomt, wordt dat vanzelf de plek waar die vraag thuishoort.
Wanneer een onderwerp steeds opnieuw terugkomt in overleg, wordt dat overleg de plek waar het opgelost moet worden.
En zo organiseert wat niet wordt onderbroken zichzelf.
Niet bewust.
Maar wel consequent.
Wat blijft terugkomen, vraagt om een grens
Veel leidinggevenden reageren op wat zich aandient, omdat het logisch voelt om op te lossen wat aandacht vraagt, terwijl juist dat reageren het patroon in stand kan houden waarin dezelfde dingen blijven terugkomen.
Niet omdat iemand het verkeerd doet.
Maar omdat er geen grens wordt gesteld aan wat waar hoort.
Zolang die grens ontbreekt, blijft het patroon bestaan.
En blijft het terugkomen.
Ritme begint bij wat je laat liggen
Ritme wordt vaak gezien als iets wat ontstaat uit structuur en planning, maar begint in werkelijkheid bij wat blijft liggen en daardoor opnieuw ruimte vraagt, omdat het niet ergens definitief is belegd of begrensd.
Wat vandaag blijft liggen, komt morgen terug.
En wat morgen terugkomt, wordt overmorgen herkenbaar.
En precies daar ontstaat het gevoel dat “dit er nu eenmaal bij hoort”.
In het ankerartikel binnen dit thema werk ik verder uit hoe deze herhaling niet op zichzelf staat, maar zichtbaar maakt wat je als leidinggevende in de loop van de tijd bent gaan accepteren als standaard.
👉 Lees hier het artikel Je ritme laat zien wat je accepteert als standaard
Wat jij laat liggen, blijft terugkomen
Leiderschap wordt daarmee zichtbaar in wat je niet laat liggen.
Niet door alles op te pakken.
Maar door helder te maken wat waar hoort.
Wat niet van jou is, hoeft niet bij jou terug te komen.
Maar zolang het daar wel blijft landen, wordt dat de plek waar het zich blijft aandienen.
En precies daar ontstaat het ritme dat je later probeert te veranderen.
Afsluiting
Kijk eens naar wat in jouw school steeds opnieuw terugkomt en vraag jezelf niet af waarom het gebeurt, maar waarom het nog steeds geen duidelijke plek heeft gekregen.
René Rensen I De Onderwijskapitein
" Veel leidinggevenden reageren op wat zich aandient, omdat het logisch voelt om op te lossen wat aandacht vraagt, terwijl juist dat reageren het patroon in stand kan houden waarin dezelfde dingen blijven terugkomen."
René Rensen