Waarom waarden pas zichtbaar worden als je iets moet laten

Vervolg van het artikel

Maar zolang waarden niets kosten, blijven ze abstract.

Ze zijn dan overtuigingen.
Nog geen keuzes.

Waarden worden pas zichtbaar wanneer ze je dwingen om iets te laten.

De prijs van consistentie

Een waarde krijgt pas betekenis wanneer ze een grens creëert.

Wanneer je zegt dat je rust belangrijk vindt, maar toch iedere avond doorwerkt, is rust geen waarde. Dan is het een voorkeur.

Wanneer je zegt dat gelijkwaardigheid belangrijk is, maar spanningen vermijdt om harmonie te bewaren, is gelijkwaardigheid geen waarde. Dan is het een wens.

Waarden zonder consequentie zijn decoratie.

Waarden met consequentie zijn richting.

En richting vraagt verlies.

Wat je moet durven loslaten

Soms betekent leven naar je waarden dat je iets moet laten.

Een kans.
Een samenwerking.
Een project dat prestige geeft.
Een manier van werken die erkenning oplevert.

Dat voelt als verlies.

En precies daar wordt zichtbaar hoe diep je waarden werkelijk verankerd zijn.

Niet in wat je zegt.
Maar in wat je opgeeft.

De spanning tussen winst en trouw

Waarden botsen vaak met winst.

Niet alleen financiële winst.
Maar winst in status, waardering, controle of comfort.

Wanneer trouw blijven aan je kernwaarden betekent dat je iets misloopt, wordt het spannend.

Dan ontstaat de vraag:

Wat weegt zwaarder?
De korte termijn winst?
Of de lange termijn trouw aan jezelf?

Veel leidinggevenden schuiven hier.

Niet omdat ze zwak zijn.

Maar omdat verlies pijn doet.

Waarom laten volwassen maakt

Laten is geen zwakte.
Het is volwassenheid.

Je laat niet omdat je het niet aankunt.
Je laat omdat je weet wat je beschermt.

Dat kan betekenen dat je een overleg verlaat dat niet klopt.
Dat je een opdracht weigert die je ondergrens overschrijdt.
Dat je een manier van werken stopt die je energie kost.

Iedere keer dat je iets laat om trouw te blijven aan je waarden, versterk je je karakter.

Iedere keer dat je iets vasthoudt om geen verlies te voelen, verzwak je het.

Waarden die niets kosten, kosten uiteindelijk alles

Wanneer je waarden alleen in woorden bestaan, ontstaat er langzaam afstand tussen wie je zegt te zijn en hoe je handelt.

Die afstand kost energie.
Kost geloofwaardigheid.
Kost zelfrespect.

Maar het gebeurt subtiel.

Omdat je telkens een kleine uitzondering maakt.

Omdat je telkens denkt dat het deze keer geen verschil maakt.

Tot het structureel wordt.

Wat ben jij bereid te verliezen?

De echte vraag rond waarden is niet: Wat vind ik belangrijk?

De echte vraag is: Wat ben ik bereid te laten om trouw te blijven aan wat ik belangrijk vind?

Zolang je niets hoeft te laten, blijft je antwoord theoretisch.

Wanneer het je iets kost, wordt het echt.

Afsluiting

Sta eens stil bij de afgelopen periode en vraag jezelf: Welke waarde benoem ik vaak,
maar vraagt zelden iets van mij?

Wat houd ik vast terwijl ik weet dat het niet meer klopt?

En wat zou ik moeten laten om trouw te blijven aan mijn eigen standaard?

Waarden zijn geen woorden.

Ze zijn grenzen.

En grenzen worden pas zichtbaar wanneer ze iets kosten.

De vraag is niet wat jij belangrijk vindt.

De vraag is: Wat ben jij bereid te verliezen om het ook werkelijk te leven?

Waarden worden pas scherp wanneer ze iets kosten.

In het artikel over kernwaarden als grens ga ik dieper in op wat het betekent wanneer waarden geen lijstje meer zijn, maar een lijn in het zand.

Als dit schuurt, lees daar verder: https://www.onderwijskapitein.nl/kernwaarden-zijn-een-grens