Je verliest jezelf niet in één keer, maar in kleine verschuivingen

kennisbank > drijfveren en kernwaarden > je verliest jezelf niet in één keer maar in kleine verschuivingen

Niemand kiest er bewust voor om zichzelf kwijt te raken in zijn rol als leidinggevende, en toch gebeurt het, niet in één moment, maar in hoe je blijft handelen in situaties die op zichzelf logisch en verdedigbaar zijn.

Je maakt een keuze die op dat moment het meest praktisch voelt, je stelt iets uit omdat de timing niet goed is en je lost iets zelf op omdat dat sneller gaat dan het proces vertragen, terwijl je ondertussen blijft doen wat nodig is om alles draaiende te houden.

En precies daarom valt het niet op.

Omdat elke afzonderlijke keuze klopt.

Liever luisteren of kijken?


Jij kiest hoe je deze inzichten tot je neemt.

  • 🎙️ Podcastbeluister dit blog onderweg of tijdens een rustig moment, zodat je geen seconde verliest maar wel vooruitgang boekt.

  • 🎥 Video – bekijk de kernpunten in een korte, krachtige video en ontdek hoe je direct verschil maakt in je leiderschap.

Vervolg van het artikel

Kleine verschuivingen voelen nooit als een probleem

Wat dit patroon zo hardnekkig maakt, is dat de verschuivingen die je maakt zelden groot genoeg zijn om direct weerstand op te roepen, waardoor je geen duidelijke aanleiding voelt om je gedrag te veranderen.

Je beweegt een beetje mee, je neemt iets over, je laat iets liggen en je past je aan waar dat nodig lijkt, terwijl je tegelijkertijd het gevoel houdt dat je je rol nog steeds serieus neemt en doet wat er van je verwacht wordt.

En dat is ook zo.

Alleen niet volledig.

Want in die kleine verschuivingen lever je telkens iets in.

Niet zichtbaar.

Maar wel structureel.

Je merkt het pas als het zich heeft opgestapeld

Er komt een moment waarop je niet meer precies kunt aanwijzen wanneer het veranderd is, maar wel voelt dat het anders is dan hoe je ooit begon.

Je werkweek is voller, maar niet scherper.


Je gesprekken zijn talrijker, maar minder richtinggevend.
Je dagen zijn gevuld, maar niet met wat er voor jou echt toe doet.

En als je daar eerlijk naar kijkt, zie je dat dit niet het gevolg is van één verkeerde keuze.

Maar van alles wat je hebt laten ontstaan.

Het echte probleem zit niet in wat er gebeurt

Het is verleidelijk om te denken dat de oorzaak buiten jezelf ligt, in de drukte van het onderwijs, in de complexiteit van het systeem of in de verwachtingen die continu op je afkomen.

En die factoren zijn er.

Ze zijn reëel.

Maar ze verklaren niet waarom jij blijft doen wat je doet, terwijl je allang ziet dat het niet meer klopt.

Want dat is waar het wringt.

Het echte probleem is niet dat je het niet ziet.


Maar dat je blijft functioneren op een manier waarvan je weet dat die niet werkt.

Je weet het al, en toch verandert er niets

Dit is het punt waar veel leidinggevenden afhaken.

Niet omdat ze het niet begrijpen.

Maar omdat erkennen wat hier gebeurt, betekent dat je ook moet erkennen dat jij degene bent die het in stand houdt.

Je weet waar je jezelf voorbijloopt.
Je weet waar je blijft aanpassen.
Je weet waar je keuzes uitstelt die eigenlijk genomen moeten worden.

En toch verandert er niets.

Niet omdat je het niet kunt.

Maar omdat je het nog niet doet.

Dit is waar The Premium Leadership Code begint

Niet op het moment dat je iets nieuws leert.

Maar op het moment dat je stopt met doen wat je al doorziet.

The Premium Leadership Code gaat niet over beter begrijpen wat er speelt, maar over het doorbreken van precies die patronen die jij al langer herkent en toch blijft herhalen, omdat ze werken op de korte termijn.

Het is de plek waar je niet langer blijft functioneren binnen een manier van werken die niet klopt, maar daadwerkelijk andere keuzes maakt, ook wanneer dat spanning oplevert en niet direct wordt beloond.

Omdat je inziet dat dit niet vanzelf verandert.

En dat jij degene bent die het moet doorbreken.

Wat je niet doorbreekt, wordt je standaard

Jezelf verliezen ontstaat niet doordat je iets één keer verkeerd doet, maar doordat je blijft doen wat je eigenlijk al ter discussie had moeten stellen.

Wat je laat staan, wordt normaal.

En wat normaal wordt, voelt op een gegeven moment niet meer als een keuze.

Totdat je merkt dat je niet alleen je manier van werken hebt aangepast, maar ook hoe je jezelf daarin bent gaan zien.

Dit is het punt waarop je niet meer kunt terugvallen op uitleg

Je kunt blijven verklaren waarom het zo loopt, blijven benoemen hoe complex het is en blijven zoeken naar manieren om het binnen de bestaande structuur beter te organiseren.

Maar daarmee verander je niets aan wat dit veroorzaakt.

Want dit gaat niet over structuur.

Dit gaat over gedrag.

En gedrag verandert pas op het moment dat je stopt met doen wat je al doorziet.

Lees hier verder

Als je ziet hoe deze kleine verschuivingen werken, wordt de volgende vraag onvermijdelijk:

👉 Wat je verliest wanneer je jezelf blijft aanpassen

Afsluiting

Je kunt dit blijven zien zonder er iets mee te doen.

Dat is precies wat de meeste mensen doen.

Maar laten we eerlijk zijn.

Je weet allang dat je hier niet meer mee wegkomt zonder consequenties.

De vraag is alleen of je bereid bent om dat ook serieus te nemen.

René Rensen I De Onderwijskapitein

" Jezelf verliezen ontstaat niet doordat je iets één keer verkeerd doet, maar doordat je blijft doen wat je eigenlijk al ter discussie had moeten stellen"

René Rensen