Wanneer je jezelf weer in de ogen moet kunnen kijken

Vervolg van het artikel

Zelden op de vraag:

Kan jij jezelf nog recht aankijken wanneer niemand meekijkt?

Dit is geen morele vraag.
Het is een existentieel kompas.

Karakter onder druk

Karakter laat zich niet zien in rustige weken. Het laat zich zien wanneer je onder druk staat.

Wanneer je weet dat je iets moet zeggen wat spanning geeft.
Wanneer je voelt dat je ergens te ver bent gegaan.
Wanneer je merkt dat je jezelf aan het overtuigen bent dat “het nu even moet”.

En dan komt het moment van keuze.

Niet publiek.
Niet zichtbaar.

Maar intern.

Blijf je staan?
Of buig je opnieuw een klein stukje mee?

De sluipende verschuiving

Het gevaar zit niet in grote fouten. Het zit in kleine verschuivingen.

Een afspraak die je toch weer verzet.
Een grens die je toch weer overschrijdt.
Een waarde die je tijdelijk parkeert.

Elke verschuiving lijkt logisch. Verdedigbaar. Zelfs professioneel.

Totdat je merkt dat je leiderschap niet meer klopt met wie je bent.

Niet spectaculair.
Maar subtiel vervreemd.

De stille standaard

Onder alles wat je doet, ligt een standaard.

Niet de standaard van je bestuur.
Niet die van je team.
Niet die van het systeem.

Maar die van jou.

Die standaard bepaalt:

• wat je accepteert

• wat je doorlaat

• wat je verdedigt

• wat je niet langer meer doet
  
  

En die standaard is alleen geloofwaardig wanneer jij hem zelf bewaakt.

Ook als het iets kost.

Leiderschap als zelfrespect

Uiteindelijk gaat dit cluster niet over waarden.

Niet over karakter.
Niet over laten.

Het gaat over zelfrespect.

Over jezelf niet langer verkopen voor harmonie.
Niet langer overbelasten voor loyaliteit.
Niet langer overschrijden voor waardering.

Leiderschap dat niet geworteld is in zelfrespect wordt vroeg of laat vermoeiend.

En leiderschap zonder innerlijke standaard wordt langzaam een rol.

De terugkerende vraag

Misschien is dit de meest volwassen vraag die je jezelf kunt stellen als leidinggevende:

Wat moet ik vandaag doen zodat ik mezelf vanavond nog in de ogen kan kijken?

Niet perfect.
Niet foutloos.
Maar zuiver.

Want uiteindelijk is dat waar dit hele thema over gaat.

Niet over strategie.
Niet over techniek.

Maar over wie jij blijft wanneer niemand meer kijkt.

Afsluiting

Je hoeft niet radicaal te veranderen.
Maar je mag wel stoppen met jezelf overtuigen.

Vraag jezelf de komende weken steeds opnieuw af: Waar schuif ik mijn standaard op?

En wat vraagt karakter hier van mij?

Leiderschap begint niet bij invloed. Het begint bij integriteit.

En integriteit is niets anders dan jezelf trouw blijven wanneer het ongemakkelijk wordt.

Je hoeft niet harder te werken. Je hoeft niet meer te weten.

Maar je mag wel eerlijker kijken.

Waar schuif jij je standaard op zonder dat iemand het ziet?

En wat vraagt karakter hier van jou dat je liever uitstelt?

Leiderschap is zichtbaar voor anderen.
Integriteit is zichtbaar voor jezelf.

De vraag is niet of je het goed doet.
De vraag is of je jezelf nog herkent in hoe je het doet.

Dit artikel vormt een verdieping binnen het bredere thema drijfveren en kernwaarden.

Wie wil begrijpen hoe deze innerlijke standaard samenhangt met identiteit, positie en volwassen eigenaarschap, leest ook het artikel over karakter in leiderschap: https://www.onderwijskapitein.nl/karakter-wanneer-niemand-kijkt