Je waarden worden pas zichtbaar wanneer je bereid bent iets niet meer te doen
kennisbank > drijfveren en kernwaarden > je waarden worden pas zichtbaar wanneer je bereid bent iets niet meer te doen
Het is relatief eenvoudig om trouw te blijven aan je kernwaarden zolang ze niets veranderen in je gedrag, omdat je in die momenten geen keuzes hoeft te maken die iets uitsluiten, geen spanning hoeft te verdragen en geen consequenties hoeft te dragen die verder gaan dan wat comfortabel voelt, waardoor het lijkt alsof je leiderschap in lijn is met wat je belangrijk vindt, terwijl er in werkelijkheid nog niets op het spel staat.
Liever luisteren of kijken?
Jij kiest hoe je deze inzichten tot je neemt.
🎙️ Podcast – beluister dit blog onderweg of tijdens een rustig moment, zodat je geen seconde verliest maar wel vooruitgang boekt.
🎥 Video – bekijk de kernpunten in een korte, krachtige video en ontdek hoe je direct verschil maakt in je leiderschap.
Vervolg van het artikel
Je kunt zeggen dat je staat voor rust.
Je kunt aangeven dat je eigenaarschap belangrijk vindt.
Je kunt benadrukken dat je niet alles zelf wilt dragen.
En dat kan allemaal kloppen.
Zolang het niets verandert in wat je doet.
Het moment waarop het niet meer klopt
De werkelijke betekenis van je waarden wordt zichtbaar op het moment dat er iets van je gevraagd wordt wat daar niet mee in lijn is, omdat je dan niet langer kunt volstaan met benoemen wat je belangrijk vindt, maar moet kiezen of je daarnaar handelt, ook wanneer dat betekent dat je iets laat wat logisch voelt, gewenst is of zelfs verwacht wordt.
Wanneer iemand een probleem bij je neerlegt dat eigenlijk niet van jou is.
Wanneer de druk toeneemt en snelheid belangrijker lijkt dan zorgvuldigheid.
Wanneer je merkt dat je opnieuw geneigd bent om iets op te lossen wat je eigenlijk zou moeten terugleggen.
Dat zijn de momenten waarop het zichtbaar wordt.
Niet wat je zegt.
Maar wat je doet.
Waarom je blijft doen wat je niet meer wilt
Wat dit punt zo hardnekkig maakt, is dat je gedrag niet alleen gestuurd wordt door wat je belangrijk vindt, maar ook door wat werkt in het moment, en dat zijn vaak precies de dingen die ervoor zorgen dat alles blijft draaien, dat mensen tevreden blijven en dat problemen snel verdwijnen, waardoor het verleidelijk is om te blijven doen wat je eigenlijk wilt doorbreken.
Je helpt even.
Je lost het nog één keer op.
Je pakt het toch zelf op.
Niet omdat je het wilt.
Maar omdat het op dat moment het makkelijkst voelt.
En daarmee blijft alles zoals het is.
Waarden vragen dat je iets laat
Op het moment dat je werkelijk gaat leven naar je waarden, betekent dat vrijwel altijd dat je ergens iets moet laten, omdat waarden niet alleen richting geven aan wat je wel doet, maar juist zichtbaar worden in wat je niet meer accepteert, niet meer oppakt en niet meer blijft dragen, en precies daar ontstaat de frictie die veel leidinggevenden proberen te vermijden.
Je laat een vraag liggen die je eerder had opgepakt.
Je geeft verantwoordelijkheid terug waar je die eerder droeg.
Je zegt nee waar je eerder ja zei.
En dat voelt niet vanzelfsprekend.
Omdat je merkt dat leiderschap niet gaat over alles goed laten verlopen.
Maar over kiezen wat je wel en niet meer doet.
Onder druk blijkt wat werkelijk stuurt
Zolang er geen druk is, lijkt het alsof je waarden vanzelfsprekend onderdeel zijn van je leiderschap, maar op het moment dat de druk toeneemt, wordt zichtbaar wat er werkelijk stuurt, en dat is zelden wat je hebt opgeschreven, maar wat je daadwerkelijk doet wanneer het ertoe doet.
En precies daar zit de spanning.
Omdat je ziet dat je anders handelt dan je eigenlijk wilt.
Niet omdat je het niet begrijpt.
Maar omdat je het niet doorvoert.
Dit is het punt waar inzicht ophoudt
Er komt een moment waarop inzicht geen enkele toegevoegde waarde meer heeft, omdat je allang weet wat er speelt en waarom je doet wat je doet, terwijl je gedrag zich op de momenten die ertoe doen niet verandert, en dat maakt dit ook het punt waarop veel leidinggevenden blijven hangen zonder dat ze het expliciet benoemen.
Ze blijven reflecteren.
Ze blijven analyseren.
Ze blijven zoeken naar een manier waarop het anders kan voelen.
Terwijl het vraagstuk allang verschoven is naar gedrag.
En gedrag verandert niet door inzicht.
Maar door keuze.
Hier begint het werk waar je niet omheen kunt
En precies daar ontstaat het kantelpunt.
Omdat dit niet langer gaat over begrijpen wat belangrijk is, maar over doen wat nodig is om daarnaar te handelen, ook wanneer dat spanning oplevert.
En dat is het punt waarop veel leidinggevenden zichzelf blijven herhalen zolang ze blijven functioneren binnen een werkweek die werkt zolang zij alles blijven dragen.
Dit is waar The Premium Leadership Code begint.
Niet bij het formuleren van waarden.
Maar bij het moment waarop je ziet dat je ze niet leeft.
Omdat daar zichtbaar wordt waar je blijft doen wat niet meer klopt, waar je grenzen blijven verschuiven en waar je gedrag niet standhoudt onder druk, en juist daar ligt het werk dat nodig is om je leiderschap terug te brengen naar iets dat niet alleen klopt in woorden, maar ook in hoe je daadwerkelijk werkt.
Wat dit van je vraagt
Het vraagt dat je niet alleen weet wat je belangrijk vindt, maar dat je bereid bent om iets niet meer te doen wat daar niet bij past.
Het vraagt dat je accepteert dat dit spanning oplevert.
Het vraagt dat je niet langer wacht tot het vanzelf makkelijker wordt.
Maar dat je kiest.
Als je merkt dat je waarden pas zichtbaar worden wanneer je iets moet laten, dan wordt ook duidelijk hoe lang ze onzichtbaar blijven zolang je niets hoeft te laten, en precies daar ga ik in het volgende artikel dieper op in:
René Rensen I De Onderwijskapitein
" Er komt een moment waarop inzicht geen enkele toegevoegde waarde meer heeft, omdat je allang weet wat er speelt en waarom je doet wat je doet, terwijl je gedrag zich op de momenten die ertoe doen niet verandert, en dat maakt dit ook het punt waarop veel leidinggevenden blijven hangen zonder dat ze het expliciet benoemen."
René Rensen