Je voelt het al langer, maar je stelt het uit
kennisbank > drijfveren en kernwaarden > je voelt het al langer maar je stelt het uit
Wat veel leidinggevenden niet hardop uitspreken, maar wel herkennen zodra het benoemd wordt, is dat ze vaak al langere tijd voelen dat hun werkweek niet meer klopt.
Dat ze keuzes maken die niet passen bij hoe ze willen leidinggeven en dat ze structureel over hun eigen grenzen heen bewegen, terwijl ze tegelijkertijd niets veranderen aan die situatie, omdat het moment waarop ze dat zouden moeten doen steeds opnieuw wordt uitgesteld.
Liever luisteren of kijken?
Jij kiest hoe je deze inzichten tot je neemt.
🎙️ Podcast – beluister dit blog onderweg of tijdens een rustig moment, zodat je geen seconde verliest maar wel vooruitgang boekt.
🎥 Video – bekijk de kernpunten in een korte, krachtige video en ontdek hoe je direct verschil maakt in je leiderschap.
Vervolg van het artikel
Niet omdat ze het niet zien.
Maar omdat ze wachten.
Wachten op rust.
Wachten op ruimte.
Wachten op een moment waarop het logisch voelt om in te grijpen.
En precies daar zit het mechanisme dat alles in stand houdt.
Je wacht, maar waarop eigenlijk
Uitstel voelt zelden als uitstel.
Het voelt als timing.
Als prioriteren.
Als verstandig omgaan met de realiteit van het moment.
Je zegt tegen jezelf dat het nu even niet uitkomt, dat het eerst rustiger moet worden of dat je dit beter kunt oppakken wanneer de druk afneemt, terwijl je ergens al weet dat dat moment niet vanzelf gaat ontstaan.
Want in deze rol wordt het niet vanzelf rustiger.
Het wordt voller.
Complexer.
Dynamischer.
En alles wat je uitstelt, beweegt met je mee.
Je stelt het niet uit.
Je neemt het mee.
Uitstel vermomt zich als logica
En juist dat maakt het verraderlijk.
Omdat je ondertussen blijft functioneren, blijft leveren en je verantwoordelijkheid blijft dragen, waardoor er geen directe noodzaak lijkt om iets te veranderen, terwijl de onderliggende spanning wel aanwezig blijft en zich langzaam opbouwt.
Je redt het.
Maar dat betekent niet dat het klopt.
Wat je uitstelt, neem je met je mee
Wat er in werkelijkheid gebeurt, is dat elke keer dat je besluit om nog even te wachten, je jezelf onbewust leert dat wat je voelt geen directe consequentie hoeft te hebben, waardoor de urgentie langzaam verdwijnt en het patroon zich verder vastzet.
Je ziet het.
Je benoemt het misschien zelfs.
Maar je handelt er niet naar.
En precies daar ontstaat de herhaling.
Functioneren betekent niet dat het klopt
Veel leidinggevenden denken dat ze nog een keuze hebben in wanneer ze dit aanpakken, terwijl de realiteit is dat elke keer dat je het uitstelt, je feitelijk al gekozen hebt om het zo te laten, ook al voelt dat niet zo.
Uitstel is geen pauze.
Uitstel is een beslissing.
Uitstel is geen pauze, maar een keuze
En dat is confronterend.
Omdat het betekent dat je niet wacht op het juiste moment, maar dat je actief bijdraagt aan het in stand houden van een situatie waarvan je ergens al langer weet dat die niet klopt.
Niet omdat je het niet kunt veranderen.
Maar omdat je het moment blijft verplaatsen waarop je verantwoordelijkheid neemt voor wat je al ziet.
En zolang je dat blijft doen, verandert er niets.
Niet omdat het niet mogelijk is.
Maar omdat jij het niet besluit.
Later bestaat niet in leiderschap
De meeste leidinggevenden herkennen dit patroon pas echt wanneer ze terugkijken en zien dat iets wat ooit tijdelijk voelde inmiddels structureel is geworden, en dat ze zichzelf al die tijd hebben verteld dat ze er later iets mee zouden doen, terwijl dat “later” nooit concreet werd.
Later is geen moment.
Later is een manier om niet te hoeven kiezen.
En precies daar ligt de kern van leiderschap.
Niet in wat je begrijpt.
Niet in wat je analyseert.
Maar in wat je besluit op het moment dat je voelt dat iets niet meer klopt.
Het moment waarop je moet kiezen is nu
Als je dit herkent, dan weet je waarschijnlijk ook dat dit geen nieuw inzicht is, maar iets wat al langer speelt en wat je steeds opnieuw voor je uitschuift, terwijl je ergens weet dat het niet vanzelf verandert.
En dat betekent dat het niet gaat over timing.
Maar over positie.
Wanneer besluit je dat het niet langer zo blijft?
En dat is precies het punt waarop veel leidinggevenden blijven hangen, omdat ze blijven wachten op een moment dat niet komt, terwijl dit juist de laag is waarop je jezelf blijft herhalen zolang je niets onderbreekt.
Daar begint het werk waar je dit niet alleen doorbreekt.
Daar begint het werk van The Premium Leadership Code.
Als je ziet dat je dit al langer weet maar blijft uitstellen, dan kom je op het punt waarop het niet meer gaat om inzicht, maar om wat je blijft doen terwijl je beter weet.
👉 Lees verder: Je weet dit al. Maar je leeft er nog niet naar
René Rensen I De Onderwijskapitein
" De meeste leidinggevenden herkennen dit patroon pas echt wanneer ze terugkijken en zien dat iets wat ooit tijdelijk voelde inmiddels structureel is geworden, en dat ze zichzelf al die tijd hebben verteld dat ze er later iets mee zouden doen, terwijl dat “later” nooit concreet werd."
René Rensen