Je ontdekt pas wat belangrijk is wanneer het schuurt
kennisbank > drijfveren en kernwaarden > je ontdekt pas wat belangrijk is wanneer het schuurt
Er is een fase waarin je het gevoel kunt hebben dat je helder hebt wat je belangrijk vindt, omdat je werkweek zich zonder al te veel wrijving voltrekt en je de ruimte ervaart om verschillende verantwoordelijkheden, verwachtingen en rollen naast elkaar te laten bestaan, zonder dat je expliciet hoeft te kiezen wat voorrang krijgt en wat niet.
Liever luisteren of kijken?
Jij kiest hoe je deze inzichten tot je neemt.
🎙️ Podcast – beluister dit blog onderweg of tijdens een rustig moment, zodat je geen seconde verliest maar wel vooruitgang boekt.
🎥 Video – bekijk de kernpunten in een korte, krachtige video en ontdek hoe je direct verschil maakt in je leiderschap.
Vervolg van het artikel
Je kunt aanwezig zijn voor je team.
Je kunt reageren op wat zich aandient.
Je kunt blijven schakelen tussen taken en rollen.
En zolang dat lukt, lijkt het alsof je leiderschap klopt.
Niet omdat het getest is.
Maar omdat het nog niet schuurt.
De plek waar het zichtbaar wordt
De werkelijke betekenis van wat je belangrijk vindt, wordt pas zichtbaar op het moment dat er spanning ontstaat, omdat je dan niet langer alles kunt blijven doen en je gedwongen wordt om keuzes te maken die iets uitsluiten, iets begrenzen en iets zichtbaar maken wat daarvoor impliciet bleef.
Wanneer je moet kiezen tussen snelheid en zorgvuldigheid.
Wanneer je moet kiezen tussen beschikbaar blijven of ruimte nemen.
Wanneer je moet kiezen tussen oplossen of terugleggen.
En precies daar ontstaat het punt waarop leiderschap zichtbaar wordt.
Niet in hoe je werkt wanneer het rustig is.
Maar in wat je doet wanneer het schuurt.
Waarom dit moment zo vaak wordt vermeden
Wat dit punt zo confronterend maakt, is dat het je dwingt om zichtbaar te maken waar je werkelijk voor staat, en dat betekent dat je niet langer alles kunt combineren, niet langer iedereen tevreden kunt houden en niet langer alles kunt opvangen zonder dat het ergens wringt, waardoor veel leidinggevenden onbewust proberen om die spanning te verzachten of uit te stellen.
Je lost het toch nog even op.
Je blijft beschikbaar.
Je maakt ruimte waar die er eigenlijk niet is.
Niet omdat het klopt.
Maar omdat het voorkomt dat je moet kiezen.
En daarmee stel je het moment uit waarop duidelijk wordt wat werkelijk belangrijk is.
Zonder frictie blijft alles relatief
Zolang er geen wrijving is, blijft alles naast elkaar bestaan zonder dat er hiërarchie ontstaat in wat belangrijk is, waardoor je het gevoel kunt hebben dat je keuzes maakt, terwijl je in werkelijkheid alles een beetje blijft doen en niets echt begrenst.
Maar leiderschap vraagt geen balans waarin alles past.
Leiderschap vraagt scherpte.
En scherpte ontstaat pas wanneer iets niet meer samen kan.
Het moment waarop je jezelf tegenkomt
Er komt een moment waarop je merkt dat je werkweek niet meer klopt met hoe je wilt leidinggeven, niet omdat je het niet weet, maar omdat je ziet dat je gedrag op de momenten die ertoe doen niet in lijn is met wat je belangrijk vindt, en dat is precies het punt waarop veel leidinggevenden zichzelf tegenkomen.
Je merkt dat je meebeweegt terwijl je eigenlijk wilt begrenzen.
Je merkt dat je blijft oplossen terwijl je eigenlijk wilt terugleggen.
Je merkt dat je beschikbaar blijft terwijl je eigenlijk ruimte nodig hebt.
En precies daar ontstaat het ongemak.
Niet omdat het nieuw is.
Maar omdat het zichtbaar wordt.
Wat je doet wanneer het schuurt, bepaalt alles
Want uiteindelijk wordt je leiderschap niet bepaald door wat je zegt belangrijk te vinden, maar door wat je doet op het moment dat het moeilijk wordt, wanneer je moet kiezen, wanneer je iets moet laten en wanneer je niet langer alles kunt blijven doen wat tot nu toe vanzelfsprekend was.
Dat is het moment waarop duidelijk wordt wat blijft staan.
Wat je bewaart.
Wat je loslaat.
En precies daar ontstaat richting.
Waarom inzicht hier niet meer helpt
Op dit punt heeft inzicht geen enkele toegevoegde waarde meer, omdat je allang weet wat er speelt en waar het schuurt, terwijl je gedrag nog niet verandert op de momenten waarop het ertoe doet, en dat maakt dit ook het punt waarop veel leidinggevenden blijven hangen zonder dat ze het expliciet benoemen.
Ze blijven nadenken.
Ze blijven analyseren.
Ze blijven zoeken naar een manier waarop het minder ongemakkelijk voelt.
Terwijl het vraagstuk allang verschoven is naar een keuze.
En keuzes voelen zelden comfortabel.
Hier begint het werk waar je niet omheen kunt
En precies daar ontstaat het kantelpunt.
Omdat dit niet langer gaat over begrijpen wat belangrijk is, maar over doen wat nodig is om daarnaar te handelen, ook wanneer dat spanning oplevert, en dat is het punt waarop veel leidinggevenden zichzelf blijven herhalen zolang ze blijven functioneren binnen een werkweek die alles probeert te blijven bevatten.
Dit is waar The Premium Leadership Code begint.
Niet bij inzicht.
Maar bij het moment waarop je ziet dat je gedrag niet in lijn is met wat je belangrijk vindt, en dat je dat niet meer wilt blijven verklaren, maar wilt doorbreken, omdat daar zichtbaar wordt wat je blijft doen terwijl je weet dat het niet meer klopt.
En juist daar ligt het werk dat nodig is om je leiderschap terug te brengen naar iets dat niet alleen klopt wanneer het rustig is, maar juist wanneer het schuurt.
Wat dit van je vraagt
Het vraagt dat je niet langer probeert om alles passend te maken.
Het vraagt dat je accepteert dat spanning onderdeel is van leiderschap.
Het vraagt dat je kiest, juist op het moment dat het ongemakkelijk wordt.
Als je merkt dat je pas ontdekt wat belangrijk is wanneer het schuurt, dan wordt ook zichtbaar wat het kost wanneer je daar niet naar handelt, en precies daar ga ik in het volgende artikel dieper op in:
👉 De prijs van leven naar verwachtingen in plaats van waarden
René Rensen I De Onderwijskapitein
" Er komt een moment waarop je merkt dat je werkweek niet meer klopt met hoe je wilt leidinggeven, niet omdat je het niet weet, maar omdat je ziet dat je gedrag op de momenten die ertoe doen niet in lijn is met wat je belangrijk vindt, en dat is precies het punt waarop veel leidinggevenden zichzelf tegenkomen"
René Rensen